Pazar, Ağustos 22, 2010

Balonlu Naylon

Herşey görmekle başlıyor. İnsan öyle bir canlı ki, ne kadar nefret etse de bazen, hiçbir zaman kendini diğer insanlardan soyutlayamıyor. Issız adaya bile düşse,gözüyle görmediği ademoğlunu, aklından ve gönlünden çıkaramıyor. Durum böyle olunca, insan, ne mutluluğunu ne de mutsuzluğunu tek başına yaşayabiliyor. Bizim mutsuzlukla işimiz yok. Amacımız insanların mutluluğu ve bu yolda, mutlulukta herşey gibi görmekle başlıyor. İnsanları birbirine düşman edecek kadar sinsi, ama bir o kadar da gözönünde olan gerçek şudur ki; hiçbirimiz bulunduğumuz yerlerde bulunmaktan memnun değiliz. Ne banka veznesindeki memur, ne hastanedeki doktor, ne mahallenin bakkalı, ne de en yakınımızdakiler... İnsanlara isteklerini yerine getirmek zor iş. Peki ne yapmalı da bu mutsuzluk dalgasını kırmalı derseniz, çözüm basit ve içimizden; Balonlu Naylon. İsteyene bilgisayar başında, isteyene telefon vasıtasıyla metroda, otobüste, yolda ve ayrıca ben klasik seviyorum diyene de en yakın plastikçiden yeticek kadar "balonlu naylon". Amacım dünya barışı...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder