“Ben de kullandım, çok iyi performans aldım”

Teknolojiyi seviyorum. Güzel şey. Kadınlar nasıl vitrinlere bakmaktan hoşlanıyorsa; ben de Teknosa’ya falan gidip bakınmaktan hoşlanıyorum. Mesela, en çok sevdiğim şey dokunmatik monitörler var ya, teşhir ürünlerinde, o bilgisayarlardan birini kıstırıp Paint’i açıyorum. “Zhe zhe zhe” diye ya da “Eki Eki Eki” diye gülerek garip garip karikatürvari şeyler çiziyorum. Sonra da “Ehe Mehe” diye uzaklaşıyorum. Yine teşhir ürünlerinden PS3 oynayan bir çocuk görürsem, kapışalım mı deyip araba yarışı gibi oyunlar oynayıp çocuğun üstüne sürüyorum, puştluğumu yapıyorum, yeniyorum ve “Ahahahah” diye gülüyorum, çocuğu eziyorum “Nasıl yendim ahahahah öğren de gel” deyip kulağına tırt yapıp uzaklaşıyorum falan. Eğleniyorum yani. Ama gidip de bi’ şey aldığım çok nadirdir. Neyse, benim bu eğlencemin orta yerine sıçan, provoke eden satış elemanlarından çektiğim kadar hiçbir şeyden çekmedim. Ben türlü türlü sululuklar yaparak dolaşırken, fiyatı 4000-5000 lira olan bir plazma TV’yi satmaya çalışan satış elemanı benim sinirlerimi hoplatıyor arkadaş. Başlıyo uzun uzun anlatmaya, şöyle kontrastı var böyle çözünürlüğü var şöyle HD böyle skart girişi var falan sayıyo da sayıyo. Sonra ikna etmek için son kozunu oynuyo arkadaş: “Ben de kullandım bu ürünü, çok iyi performans aldım.” diyor. Ben de bir gün şort tişört kombinasyonundan vazgeçtim. İyi giyindim gittim Teknosa’ya. Alıcı gözüyle bakıyorum. Bizimki yanaştı, ben de biraz sempatik konuştum. Ehe mehe falan dedim. “Efendim, bu home theater ürünü şöyledir böyledir” diye başladı. Fiyatı da 7-8 bin lira falan. Gençliğimi versem alamam. (Belki alırım ya, bilemedim şimdi.) bu en sonunda ikna için aynı şeyi söyledi “Bu home theater seti benim evimde de vardı, kız arkadaşlarımla film falan izliyorduk, tabi Plazma TV’de full HD hayran kalıyorlardı. (göz kırparak) Çook iyi performans aldım.” Dedi. Şu dakikadan sonra yazacaklarımı rencide edip, o çalışan arkadaşları küçük düşürmek için söylemiyorum ama hassiktir ya. Evinde varmış da çok iyi performans almış. Ülen güdük kaç para maaş alıyosun da on bin liralık makineyi evine sokabiliyosun. O herif o lafı söylediği anda başımdan aşağı kaynar sular dökülüyo. İçimden aynen bunları söylüyorum. Hassiktir len, evinde varmış. Yaprağım kaç para maaş alıyosun lan? Diyesim geliyo. Ya hor görmek değil amacım; ama salak da değiliz arkadaş. “Benim zengin züppesi bi arkadaşımın evine gitmiştim bi gün, orda gördüm bu plazmayı canavar gibiydi valla” dese var ya gençliğimi satarım alırım o plazmayı. Samimi çünkü. O samimiyeti hissederim. Anlarım. Vay be helal olsun, derim.